زرتشت گويد: «گاتها- اهنودگات –يسنا 29»

ای اهورا، بروان آفرينش تاب و توانايي بخش، از راستی و پاک منشی اقتداری برانگيز، که از نيروی آن، صلح و آسايش برقرار گردد، آری اي مزدا من دريافتم که خود آن را توانی برانگيخت.

درود هم میهن :

این نوشته ها را از تاریخ پادشاهی در ایران می نویسم زیرا کینه توزی های تاریخی اعراب مرا وادار به نوشتن آن کرد . کمی انسان گونه نگریستن به تاریخ پادشاهان ایران از 6000 سال پیش تا 1400 سال پیش ما را به این نتیجه میرساند که تشکیل  مرزهای کنونی ( که اکثر آنرا را سلاطین بی کفایت در بعد از حمله اعراب از دست دادند ) و حفظ استقلال و اتحاد و یکپارچگی و عظمت ایران و ایرانی و حفظ این آب و خاک در برابر تجاوزهای بیگانگان درگذشته - فقط و فقط بدلیل این بزرگان بوده است . ممکن است که بعضی از پادشاهان گذشته ما اشتباهاتی را هم کرده باشند این امری طبیعی است زیرا فقط ذات خداوند است که به دور از هرگونه خطایی است .  ولی نیک نگریستن به اقدامات وطن پرستانه آنان و بنیان نهادن مقام امپراطوری ایران در منطقه ما را وا میدارد تا این ماندگار تاریخ ایران را ارج نهیم . آری ایرانیان آیین پادشاهی را برای اداره کشور در جهان بنیان نهادند و هم اکنون در کشورهای : انگلستان - سوئد - اسپانیا - تایلند – ژاپن ( امپراتوری یا همان پادشاهی ) - دانمارک - بلژیک - لوکزامبورگ - هلند - نروژ - استرالیا – اردن و . . . اجرا میشود . این افتخار من و توی ایرانی است .

*******************************************************

پادشاهی پیشدادیان -  در حدود 6000 سال پیش

*******************************************************

آیا می دانید...

• آیا میداند : اولین مردمانی که سیستم اگو یا فاضلاب را جهت تخلیه آب شهری به بیرون از شهر اختراع کرد ایرانیان بودند.
• آیا میدانید : اولین مردمانی که اسب را به جهان هدیه کردند ایرانیان بودند.
• آیا میدانید : اولین مردمانی که حیوانات خانگی را تربیت کردند و جهت بهره مندی از آنان استفاده کردند ایرانیان بودند.
• بقیه در ادامه مطلب

ایران زمین ایران ساخته تازیان یا ایران زمین اشاعه دهنده اسلام

((هیچ تمدنی از بیرون مغلوب نخواهد شد مگر آنکه از درون نابوده شده باشد ))

«w.Durant»

 مقدمه

آنگونه که می دانید در عرصه این هستی مابا فراوان عقاید و باورهای دینی و مذهبی روبه رو هستیم که انسان با تمسک جستن به این عقاید و درکل ادیان سعی در برآورده کردن خواسته های است که شاید نتوان این خواسته ها را توصیف و یا تبیین عقلانی کرد و این خواسته ها یا تمایلات را  جز در تمسک جستن واغراق در عمل و پیشانی بر زمین این عقاید نهادن ، نمی توان معنایی تازه و علمی بخشید وعاشقانه آنها را فهیمد و از آنها سخن گفت و من و شما میدانیم که هرکدام از این ادیان درجای خود قابل تامل بررسی و تفکر و تعقل همه جانبه است

اما ما ایرانیان جدایی از ادیانی که درجهان می شناسیم  با دو دین انس و الفتی بس عجیب وبی مانندی داریم دو دین یگانه پرستی که نقش به سزایی در فرهنگ و تمدن ایران زمین ایفا کرده اند این دو دین همواره خواسته یا نخواسته از کودکی با شنیدن نامشان بند از بند مان گسسته و پیوسته شده است و با شنیدن نام هر کدامشان افکار شوریده حالامان جانی و دلی شیدا بر خود آراسته و پیوسته داشته است.  

در این مقاله سعی برآن شده است با معرفی هر کدام از این دو دین یعنی دین زرتشت و اسلام تاثیر پذیری هرکدام را بر دیگری را بررسی کنیم و آگاه از این موضوع باشیم که بی گمان تا دین زرتشت در ایران زمینه ساز دین یگانه پرستی نبود ما نمی توانستیم اسلام را بفهمیم و دین اسلام بر جهانیان آشکارا ارزانی داریم ؛بله این ایرنیان بودند که اسلام را بر جهانیان آشکارا ارزانی داشتیم نه آن تازی که حتی نمی دانست  چگونه ارتباط بر قرار کند وچگونه دین خود را بر تمام جهانیان معرفی کند

نیت از نگارش این مقاله بیان این گونه مسائل اساسی مهم صدر اسلام و ایران باستان است به عبارتی در این مقاله سعی بر آن شده که به این گونه مسائل توجه کافی شود و با توجه به مدارک عقلانی به این توجیه برسیم که قبل از برآمدن اسلام مابا این دین آشنا بودیم و می دانستیم چگونه باید با آن ارتباط معنوی بر قرار کنیم چگونه از رذیلت به حقیقت برسیم و آن کمبودهای معنوی خود را با این دین بر طرف کنیم در این مقاله سعی بر آن شده که 1- ماهیت واقعی ایرانیان  را در پرتو حقیقت اسلام آشکار کنیم 2- آیا ایرانیان در ظهور و گسترش دین اسلام چه نقشی داشتند 3- اسلام از آن ایرانیان بوده است یا تازیان 4- چرا ما در دین اسلام با آنکه 1400 سال از عمرش می گذرد عاشقانه دوستش داریم و به آن می بالیم چرا در تمام این سالها به کیش گذشته خود یعنی زرتشتی برنگشتیم و در حسن و کمال این دین واقعیت را انگاشته نداشته ایم 4- چرا در بین این همه شاخه های مختلفی که از این دین جداشده به مذهب تشیع روی آورده ایم و بعد از این همه سال ها به هیچ شکل حاضر نیستیم از این دین روی گردان شویم 5- آیا این تعصبات ناشی از ترس مردم ایران از دین اسلام بوده است یا این دین نهادین شده و جدا نشده از فرهنگ ایران زمین است؛6-هرگاه ما ازاعراب ومواجه شدن آنها با ایرانیان سخن می گوییم فراموش می کنیم که زمانی خود شبه جزیره عربستان بخشی از جغرافیای تاریخی ایران زمین بوده است اما به دلیل بی اهمیت بودن این بخش از ایران زمین به دلیل وضعیت آب هوایی  چندان مورد توجه ایرانیان نبوده است این نکته جغرافیای تاریخی ایران زمین ازمسائل بسیارمهم است که نبایدسرسری انگاشته شود چون با ساده انگاشتن این موضوع باید فر هنگ اصیل خود را فراموش کنیم چنان که در زمان حال می بینیم که جسارت اعراب به جای رسیده است که خلیج فارس را از آن خود می داند، اگر نیاکان ما در این زمان بودند سرزمین های اعراب را با خاک یکسان می کردند که آنها به خود جرات چنین جسارتی را ندهند؛

  جدای ازموارد یاد شده در این مقاله سعی بر آن داریم که به بررسی اشتراکات دین اسلام و عقاید ایرانیان بپردازیم و به سولاتی دیگری چون آیا تازیان با فتح سرزمین ایران زمین سنت خاصی را با خود به ارمغان آوردند یا متکی به فرهنگ و هنر سرزمین فتح شده بودند و برای حفظ امنیت سرزمین های فتح شده که قبل از تصرف ایران زمین در اختیار ایرانیان بوده است مجددا با استفاده از اختیارات و قوانین ایرانیان آن سرزمینان را تحت تسلط خود درآوردند

آیا این نکته برای شما سوال برانگیز نیست که چگونه یک قوم بی قانون و بی فرهنگ و بی سنت توانست بعد از تصرف این سرزمین ها در دخل و تصرف این سرزمین ها تاثیر گذار باشد و فرهنگ اسلام را به دنیا معرفی کند آیا سوال بر انگیز نیست اعرابی که حتی در تجارت چه قبل از از تصرف ایران و چه بعد از تصرف تا زمان عباسیان از سکه ها ی ایرانی و یونانی در اقتصاد خود استفاده می کردند و از خود یک سکه مستقل نداشتند چگونه توانستند برای دین و عقاید مردم سنت گذار باشند ؛

خواننده عزیز موشکافانه تر بنگریم تازیان از خود چیزی نداشتند نه کمالی و نه جمالی و نه جلالی ونه هنری و ما ایرانیان بودیم که به آنها شرف زندگی بخشیدیم در علم باستان شناسی حوزه اسلامی ،در علم معماری حوزه اسلامی،در علم تاریخ حوزه اسلامی ، همگی به این نتیجه رسیده اند که اعراب از خود چیزی برای بیان و ثبت و ضبط نداشتند و این ایرانیان بودند که به آنها حتی نحوی زیستن را آموختند پس جای تامل نخواهد ماند که پاسخگوی این سوال باشیم که آیا اعرابی که از خود چیزی نداشتند چگونه می توانند یک دین راکه اساس همه دستگیر ی ها و خواسته هامردمی است را در یک جامعه فرهنگی معنا دارغنی شده از هر تمایلات پاسخگو باشند آیا در این دین چه اسرار معنا دار نهفته شده بود که ایرانیان بدون هیچ عکس العملی آن را پذیرفتند اگر زمینه این دین در ایران نمی بود مسلم است که این دین خریداری نداشت؛

دیاکو : ایران را پرورانده و ساختم تا پناهگاه آزدگان باشد .

دیاکو بنیانگذار ایران و نخستین پادشاه سرزمین ماست

پیشدادیان - کیومرث

تاریخ پادشاهی پیشدادیان نه تاریخی مستند بلکه تاریخی داستانی و افسانه ایست . تاریخی که هیچ سندی بر اثبات آن وجود ندارد . این داستانها مخلوق ایرانیان کهن می باشد که در جستجوی ابتدای امور و گذشته خود به قصه پردازی پرداخته اند. این روایات بر مرور زمان چنان اصالتی پیدا کرد که در شاهنامه ها و خداینامه ها و دیوان دولتی بشکل رسمی از آنان  یاد می شد. چنانکه شاهنامه فردوسی نیز با داستان پادشاهی کیومرث آغاز می گردد.

کیومرث یا گیومرد اولین پادشاه آریانها و به روایت افسانه اولین انسانی که اهورا مزدا آفرید بوده است.

مقر پادشاهی او ایالت آتور پاتکان ( آذربایجان ) بوده و بنای خانه و شهرها را به او نسبت می دهند .

در روایات آمده زین و لجام و سواری را کیومرث اختراع کرد و پشم رشتن و بافتن پارچه و جامه و بافتن گلیم را گسترش داد.

گویند او همواره در جنگ با دیوان بوده که داستان کشته شدن فرزند او – سیامک – توسط دیوان نیز خواندنیست.

چنانکه گویند کیومرث در اواخر عمر پادشاهی را به فرزندش سپرده وبه عبادت و پرستش خالصانه پروردگار روی آورده و لباس مغاکی بر تن کرده است. و تصمیم بر آن داشته که باقی عمر را در خدمت اهورا مزدا سپری کند.

اما زیباترین بخش از داستان کیومرت مربوط به خلقت او و پدید آمدن مشیگ ومشیانگ( مشی و مشیانه ) اولین زوج بشری می باشد که این بخش از افسانه را به قلم زیبای استاد عبدالعظیم رضایی در ادامه مطلب می آوریم :

گیو مرد نخستین بشری است که اهورا مزدا بیافرید. پیش از آفریدن گیومرد در گاه پنجم ، گاو اوگدات در ایرانویج ، میانه جهان و در کنار رود وه دائیت آفریده شد. این گاو چون ماه سپید و درخشنده و به مقدار سی نی بلند بود. در ششمین گاه در هفتاد روز از روز رام ( روز بیست و یکم) ماه دی تا روز انیران ( روز سی ام ) ماه سپندارمذ ، گیومرد را آفرید ، که چون خورشید درخشان و به بلندی چهار نی بود. او نیز در کنار رود وه دائیت خلق شد که میانه جهان است. گیو مرد بر ساحل چپ و گاو اوگدت بر ساحل راست و دوری ایشان از رود با بلندیشان مساوی بود. گیومرد برای یاری اهورامزدا افریده شد و از این جهت است که او را به شکل ادمیان و با قامتی بلند ، چون جوانی پانزده ساله بیافرید.

گیومرد و گاو اوگدات هردو از خاک پدیدار گشتند. گیو مرد را چشمانی درخشنده بود چنانکه از راه دور یارای دیدن داشت. گیو مرد و گاو اوگدات تا سه هزار سال در آرامش و آسایش می زیستند. در این سه هزار سال گیو مرد از جای خود نجنبید و هیچ چیز نخورد و نگفت و تکلیف دینی بجای نیاورد و ستایش آفریدگار نکرد ، اما فکر آن را در سر داشت. تا این هنگام فنا و زوال و پیری در او راه نداشت ، ولی از این پس اهریمن اورا فناپذیر و در گذشتنی کرد و از این روی نام گیو مرد به این آفریده داده شد. اما در این سه هزار سال اهریمن در نهایت ضعف و زبونی بسر می برد و از مشاهده ضعف خود و همه دیوان که گیو مرد باعث آن شده بود در سراسر سه هزار سال حیرت زده بر جای مانده بود. در این مدت چند بار ، دیوان آغاز جدال سخت را با اورمزد  به اهریمن تکلیف کردند ولی اهریمن از بیم بدین کار تن نمی داد و از ترس گیو مرد سر بر نمی داشت تا آنکه ((جه)) در پایان سه هزارمین سال پدید آمد و فریاد کرد و گفت : (( ای پدر ، برخیز ، چرا که من جنگ و ستیزی در جهان بر پا خواهم کرد که اندوه و بدبختی بر امشاسپندان چیرگی یابد)).

این سخنان را دوبار به اهریمن گفت ولی او بدین کار تن نمیداد تا یکبار دیگر جه بد کار فریاد زد و گفت: ((برخیز ، زیرا من در این جنگ چندان شرار محنت و مرارت بر مرد نیک ( گیومرد) و گاو اوگدت فرو خواهیم ریخت که دیگر حیات را برای آن دو لذتی نماند و من روح ایشان را از میان خواهم برد و به آب و گیاه و آتش اهورامزدا و همه مخلوقات او زیان خواهم رسانید))

سرانجام اهریمن خشنود شد و به یک جنبش حالت بهت و حیرت را ترک کرد و جه را بوسید و گفت:(( چه می خواهی تا بجای آورم؟)) جه در پاسخ او مردی خواست و اهریمن که به هیات و پیکر سنگ پاره و وزغی بود به نظر جه همچون جوانی پانزده ساله آمد ، چنانکه هوای او در سر جه افتاد . آنگاه اهریمن با همه دیوان به پیکار روشنایی و نور رفت و آن را از میان برد و مانند اژدهایی از آسمان به زمین جست و این کار در روز هرمزد ( نخستین روز ) از ماه فروردین بود. پس نخست از آب آغاز کرد و آنگاه به گیاه و سپس به گاو اوگدت و آنگاه به گیو مرد و سرانجام به آتش و به تمام مخلوقات حمله کرد و نیمروز جهان را چنان تیره  و تار کرد که گفتی شب تاریک است و بر روی زمین ، حیوانات زیانکار و گزنده و زهر دار فرمان بپراکنند ، چندانکه به مقدار سر سوزنی بر زمین جای نگذاشت و بر گاو و گیومرد ، شهوت و نیازمندی و رنج و تشنگی و بیماری و گرسنگی بگماشت. پیش از آنکه اهریمن بدکار بر گیو مرد تاختن آورد ، اهورا مزدا عرقی بر او عارض ساخت و چون گیومرد از آن حال بیرون آمد ، جهان را چون شب تیره و زمین را چنان از جانوران زیانکار پر یافت که جای سوزنی بر آن باقی نبود ، آسمان می گشت و خورشید و ماه در حرکت بودند و کیهان و ستارگان آن که از نعره دیوان به جنبش آمده بودند با آنها نبرد می کردند. در این غوغا ، گاو اوگدات از میان رفت و گیومرد به سستی و ضعف گرائید و اهریمن چون دانست که گاو را کشته و گیومرد را بیمار ساخته است ، بر خود بالید و گفت: اکنون در جهان برای نبرد کسی را نمی یابم ، جز اهورا مزدا و تنها بشری که بیمار است و از او کاری بر نمی آید. پس برای آنکه گیومرد را از میان بردارد(( استوودات)) را با هزار دیو زیانکار بر او گماشت، اما هنوز گیومرد را اجل فرا نرسیده بود تا اهریمن بتواند اورا از میان بردارد و چنین گفته اند که زندگی گیومرد از هنگام سرکشی اهریمن تا سی سال معین شده بود و او از این تاریخ تا سی سال زندگی کرد.

آنگاه گیومرد گفت: (( اگرچه اهریمن زیانکار به زمین هجوم آورده است ، اما با این حال همه آدمیان از نژاد من خواهند بود و به کارهای نیک خواهند پرداخت...))

بیست و چهار روز تمام ایزدان مینوی با اهریمن و دیوان در نبرد بودند تا سرانجام ایشان را منهدم ساختند. گویند چون گیومرد را اجل فرا رسید بر پهلوی چپ به زمین افتاد و نطفه او بر زمین ریخت و خورشید آن را پاک و مطهر ساخت و نریوسنگ به نگهداری دو بهره و سپندارمذ به نگهداری یک بهره آن همت گماشتند. پس از چهل سال مشیگ و مشیانگ  به شکل ریواس از زمین روییدند و پس از چندی به صورت آدمی درآمدند. مشیگ و مشیانگ پس از پنجاه سال با یکدیگر نزدیک شدند و نه ماه دیگر دوقلویی از مشیانگ به وجود آمد که یکی پسر و دیگری دختر بود. پس از آن هفت جفت فرزند نصیب آنان گشت که از هر جفتی یکی پسر و دیگری دختر بود و هریک از آندو با دیگری مزاوجت کرد. از این جفتها نیز تا پنجاه سال فرزندان به وجود آمدند.

اهورا مزدا به مشیگ و ممشیانگ کشتن گندم را آموخت و ایشان را به وسیله کشت و زرع آشنا ساخت. علاوه بر این به یاری ایزدان ، مشیگ و مشیانگ به تهیه لباس و پرورش ستوران و بنای خانه و درودگری و زراعت نیز پیروز شدند و همه اینها از ایشان به فرزندان ارث رسید.

در ایران باستان همیشه مقام زن و مرد برابر و در کنار هم ذکرشده است، حتی گروهی از ایزدان مانند آناهیتا زن هستندو در میان امشاسپندان ، امرداد و خرداد و سپندارمذ ، که صفات اهورامزدا است زن میباشند.

بقیه درادامه مطلب

تاريخ و تبار در يزد

يزد به معنی پاک و مقدس است و شهر يزد نيز به مفهوم شهر خدا و سرزمين مقدس است.

تاريخ نگاران ساخت نخستين شهر يزد را از زمان اسکندر مقدونی می‌دانند.

احمدبن‌حسين‌بن‌علی‌کاتب يزدی، می‌نويسد:

«هنگامی که عده‌ای از بزرگان ايران در ری عليه اسکندر مقدونی به مخالفت پرداختند، اسکندر

آنان را دستگير و همراه خود به استخر فارس برد، چون به ناحيه‌ی يزد رسيد، زندانيان را درچاهی

محبوس کرد و آن محل را کِثَه (به يونانی يعنی زندان) ناميد. پس از اين‌که اسکندر يزد را ترک گفت،

نگهبانان به کمک زندانيان به آبادانی و عمران يزد همت گماشتند».(1)

برخی از جغرافی نگاران، تاريخ ساخت يزد را به يزدگرد نخست ساسانی نسبت می‌دهند که وجه تسميه يزد در ارتباط با نام وی و واژه يزش به معنای ستايش و نيايش در زبان فارسی ميانه است.

پس از پديدار شدن اسلام و گرايش گروهی از مردم يزد به آيين اسلام، نام دارالعباده نيز به اين شهر اتلاق شد.

بقیه در ادامه مطلب

آتشكده‌ی کرکوی سيستان

 چنان که در تاريخ آمده است «کرکوی» سيستان نخست معبد گرشاسب بوده و کيخسرو بواسطه‌ی پديد شدن روشنايی در آن جا آتشگاه ساخته است. از متن اين سرود آتشکده‌ی کرکوی باتوجه به تصحيحات استاد ملک‌الشعرای بهار معنی تقريبی زير مستفاد می‌شود:

نور ايزدی آتشکده کرکوی افروخته باد. هوش و دانش گرشاسب در جهان تابنده و طنين افکن باد.

جهان پُر از جوش است، می جاودان پيروزی نوش کن دوست من به نيکی و آفرين و کار خوب گوش کن. تا ميتوانی نيکی کن که زمان پليدی‌ها و بدی‌ها گذشته است.

سرود آتشکده کرکوی

«سيستان»

     فُرخُتَه باذا، روش                  خنديده گرشسب، هوش

همی پُراست، از جوش          انوش کُن می، انوش

                                 دوست بذا .... آگوش             به آفرين نه، گوش

                                 هميشه نيکی، کوش            که دي گذشت و ، دوش

بقیه در ادامه مطلب

اينك كه من از دنيا مي روم، بيست و پنج كشور جز امپراتوري ايران است و در تمامي اين كشورها پول ايران رواج دارد و ايرانيان درآن كشورها داراي احترام هستند و مردم آن كشورها نيز در ايران داراي احترامند، جانشين من خشايارشا بايد مثل من در حفظ اين كشورها كوشا باشد و راه نگهداري اين كشورها اين است كه در امور داخلي آن ها مداخله نكند و مذهب و شعائر آنان را محترم شمرد .

اكنون كه من از اين دنيا مي روم تو دوازده كرور دريك زر در خزانه داري و اين زر يكي از اركان قدرت تو مي باشد، زيرا قدرت پادشاه فقط به شمشير نيست بلكه به ثروت نيز هست. البته به خاطر داشته باش تو بايد به اين حزانه بيفزايي نه اين كه از آن بكاهي، من نمي گويم كه در مواقع ضروري از آن برداشت نكن، زيرا قاعده اين زر در خزانه آن است كه هنگام ضرورت از آن برداشت كنند، اما در اولين فرصت آن چه برداشتي به خزانه بر گردان .

مادرت آتوسا ( دختر كورش كبير ) بر گردن من حق دارد پس پيوسته وسايل رضايت خاطرش را فراهم كن .

ده سال است كه من مشغول ساختن انبارهاي غله در نقاط مختلف كشور هستم و من روش ساختن اين انبارها را كه از سنگ ساخته مي شود و به شكل استوانه هست در مصر آموختم و چون انبارها پيوسته تخليه مي شود حشرات در آن به وجود نمي آيد و غله در اين انبارها چندين سال مي ماند بدون اين كه فاسد شود و تو بايد بعد از من به ساختن انبارهاي غله ادامه بدهي تا اين كه همواره آذوغه دو ياسه سال كشور در آن انبارها موجود باشد و هر سال بعد از اين كه غله جديد بدست آمد از غله موجود در انبارها براي تامين كسري خوار و بار استفاده كن و غله جديد را بعد از اين كه بوجاري شد به انبار منتقل نما و به اين ترتيب تو براي آذوقه در اين مملكت دغدغه نخواهي داشت ولو دو يا سه سال پياپي خشك سالي شود .

هرگز دوستان و نديمان خود را به كارهاي مملكتي نگمار و براي آنها همان مزيت دوست بودن با تو كافيست، چون اگر دوستان و نديمان خود را به كار هاي مملكتي بگماري و آنان به مردم ظلم كنند و استفاده نا مشروع نمايند نخواهي توانست آنها را مجازات كني چون با تو دوست اند و تو ناچاري رعايت دوستي نمايي.

كانالي كه من مي حواستم بين رود نيل و درياي سرخ به وجود آورم ( كانال سوئز ) به اتمام نرسيد و تمام كردن اين كانال از نظر بازرگاني و جنگي خيلي اهميت دارد، تو بايد آن كانال را به اتمام رساني و عوارض عبور كشتي ها از آن كانال نبايد آن قدر سنگين باشد كه ناخدايان كشتي ها ترجيح بدهند كه از آن عبور نكنند .

اكنون من سپاهي به طرف مصر فرستادم تا اين كه در اين قلمرو ، نظم و امنيت برقرار كند، ولي فرصت نكردم سپاهي به طرف يونان بفرستم و تو بايد اين كار را به انجام برساني، با يك ارتش قدرتمند به يونان حمله كن و به يونانيان بفهمان كه پادشاه ايران قادر است مرتكبين فجايع را تنبيه كند .

توصيه ديگر من به تو اين است كه هرگز دروغگو و متملق را به خود راه نده، چون هر دوي آنها آفت سلطنت اند و بدون ترحم دروغگو را از خود بران. هرگز عمال ديوان را بر مردم مسلط مكن و براي اين كه عمال ديوان بر مردم مسلط نشوند، قانون ماليات را وضع كردم كه تماس عمال ديوان با مردم را خيلي كم كرده است و اگر اين قانون را حفظ نمايي عمال حكومت زياد با مردم تماس نخواهند داشت .

افسران و سربازان ارتش را راضي نگاه دار و با آنها بدرفتاري نكن، اگر با آنها بد رفتاري نمايي آن ها نخواهند توانست مقابله به مثل كنند ، اما در ميدان جنگ تلافي خواهند كرد ولو به قيمت كشته شدن خودشان باشد و تلافي آن ها اين طور خواهد بود كه دست روي دست مي گذارند و تسليم مي شوند تا اين كه وسيله شكست خوردن تو را فراهم كنند .

امر آموزش را كه من شروع كردم ادامه بده و بگذار اتباع تو بتوانند بخوانند و بنويسند تا اين كه فهم و عقل آنها بيشتر شود و هر چه فهم و عقل آنها بيشتر شود تو با اطمينان بيشتري حكومت خواهي كرد .

همواره حامي كيش يزدان پرستي باش، اما هيچ قومي را مجبور نكن كه از كيش تو پيروي نمايد و پيوسته و هميشه به خاطر داشته باش كه هر كسي بايد آزاد باشد تا از هر كيشي كه ميل دارد پيروي كند .

بعد از اين كه من زندگي را بدرود گفتم ، بدن من را بشوي و آنگاه كفني را كه من خود فراهم كردم بر من بپيچان و در تابوت سنگي قرار بده و در قبر بگذار ، اما قبرم را مسدود مكن تا هر زماني كه مي تواني وارد قبر بشوي و تابوت سنگي من را آنجا ببيني و بفهمي كه من پدرت پادشاهي مقتدر بودم و بر بيست و پنج كشور سلطنت مي كردم مردم و تو نيز خواهيد مرد زيرا كه سرنوشت آدمي اين است كه بميرد، خواه پادشاه بيست و پنج كشور باشد ، خواه يك خاركن و هيچ كس در اين جهان باقي نخواهد ماند، اگر تو هر زمان كه فرصت بدست مي آوري وارد قبر من بشوي و تابوت مرا ببيني، غرور و خودخواهي بر تو غلبه نخواهد كرد، اما وقتي مرگ خود را نزديك ديدي، بگو قبر مرا مسدود كنند و وصيت كن كه پسرت قبر تو را باز نگه دارد تا اين كه بتواند تابوت حاوي جسدت را ببيند.

زنهار، زنهار، هرگز خودت هم مدعي و هم قاضي نشو، اگر از كسي ادعايي داري موافقت كن يك قاضي بي طرف آن ادعا را مورد رسيدگي قرار دهد و راي صادر كند، زيرا كسي كه مدعيست اگر قضاوت كند ظلم خواهد كرد.

هرگز از آباد كردن دست برندار زيرا كه اگر از آبادكردن دست برداري كشور تو رو به ويراني خواهد گذاشت، زيرا قائده اينست كه وقتي كشوري آباد نمي شود به طرف ويراني مي رود، در آباد كردن ، حفر قنات ، احداث جاده و شهرسازي را در درجه اول قرار بده .

عفو و دوستي را فراموش مكن و بدان بعد از عدالت برجسته ترين صفت پادشاهان عفو است و سخاوت، ولي عفو بايد فقط موقعي باشد كه كسي نسبت به تو خطايي كرده باشد و اگر به ديگري خطايي كرده باشد و تو عفو كني ظلم كرده اي زيرا حق ديگري را پايمال نموده اي .

بيش از اين چيزي نمي گويم، اين اظهارات را با حضور كساني كه غير از تو اينجا حاضراند كردم تا اين كه بدانند قبل از مرگ من اين توصيه ها را كرده ام و اينك برويد و مرا تنها بگذاريد زيرا احساس مي كنم مرگم نزديك شده است .

کتیبه های بدست آمده از زبان پارسی باستان که کهنترین نمونه های بدست آمده از گروه زبان های آریایی (ایران باستان) می باشد، به خط میخی پارسی باستان نوشته شده است. این کتیبه ها که با کمترین فرسودگی از پیرامون 2500 سال پیش به زمان ما رسیده است، چنانچه دچار آسیب های زمانه و پاره ای کژ اندیشی ها نشده باشند، به گونه شگفت انگیزی سالم و خوانا مانده اند، این زبان، نیای بزرگ زبان فارسی امروزی و از کهنترین سرچشمه های گروه واژگان غنی و پر دامنه و فراخ گستر آن می باشد و سند دیر ینگی و دور زیوی زبان فارسی به شمار می رود.خط میخی پارسی باستان از بهترین و زیباترین خط های الفبایی-هجایی می باشد، از چپ به راست نوشته شده و از 36 حرف و یک واژه جداکن و 8 مینو نوشت فراهم آمده است، هر کدام از این حرف ها با مصوتی همراه هستند.کهنترین کتیبه های فارسی باستان از پدر نیای داریوش بزرگ به نام آریارمنه(حدود 640-590 ق.م) و آخرین کتیبه فارسی باستان از اردشیر سوم(358-338 ق.م) می باشد و پس از آن و با یورش اسکندر این خط برای همیشه از میان رفت و از یادها فراموش شد. بیشتر کتیبه های پارسی باستان به خط و زبان های ایلامی و بابلی(اکدی) ترجمه و کنده کاری شده است.شایان ترین نبشه به خط و زبان پارسی باستان، سنگ نبشته داریوش بزرگ هخامنشی (521-486 ق.م) در بیستون می باشد. این کتیبه که در سینه صخره ای بدور از دسترس و در بلندی 75 متری زمین نویسانده شده است، دارای 5 ستون 4 متری و 414 سطر دو متری می باشد که به تنهایی از همه ی دیگر نبشته های پارسی باستان بزرگتر است.سنگ نبشته داریوش در بیستون بزرگترین سنگ نوشته جهان می باشد و از آن در کتاب های نویسندگان و جغرافی نویسان ایرانی همچون : ابن فقیه، ابن رسته، اصطخری،مقدسی، ابن حوقل،یاقوت، قزوینی، ابوالفدا و بکران یاد شده است.زمان پیدایی خط پارسی باستان هنوز یکی از پرسش های بی جواب مانده است، کمبود مدرک ها هنوز نمی گذارند تا در این باره سخنی به بی گمانی گفته آید و تنها می توان گفت که نوآوری این خط دورتر از زمان نیای داریوش به نام چیش پیش (حدود 675-640 ق.م) و نزدیکتر از زمان آغاز پادشهای داریوش یکم(522 ق.م) نبوده است.بیشتر نوشته های پارسی باستان بر روی سنگ و لوحه های زرین و سیمین و شماری نوشته های کوتاه تر که گاه تنها نام پادشاهی را بر خود دارد، بر روی آوندهای گوناگون و همچنین بر لوحه های گلین، مهر، سنگ توزین، دستگیره ی در و گل میخ های لاجوردی نوشته شده است.این نوشته ها که همگی به فرمان شاهنشاهان هخامنشی نگاشته شده در: تخت جمشید (پارسه)، نقش رستم، پاسارگاد، شوش، همدان، وان(در آسیای کوچک) و مصر پیدا شده اند که شمار بسیار زیادی از آن ها را از کشور بیرون برده اند.از پایان پادشاهان هخامنشیان تا پیرامون 150 سال پیش، یعنی نزدیک به 2200 سال، خط و زبان پارسی باستان از کاروان فرهنگ ایران جدا ماند، فراموش شد و از یادها رفت. رمز گشایی و خوانش این خط پس از 200 سال تلاش پژوهشگران گوناگون، برای نخستین بار به کوشش گئورگ فریدریش گروتفند آلمانی(1755-1853م) در سال 1802 و سرانجام به گونه ای درست تر و بسنده تر بدست هنری کرسویک راولینسون(1810-1895) انجام شد. تلاش های راولینسون برای نسخه برداری و رمز گشایی از سنگ نبشته ها، که ناگزیر چندین بار، با ریسمان از بالای پرتگاه و در بلندی 75 متری آویزان شده بود، شایان نگرش و سپاس فراوان است.برخلاف کتیبه های پادشاهان غیر ایرانی که در آنها با افتخار از کارهای غیر انسانی خود یادکرده اند، کتیبه های پارسی باستان هخامنشی در برگیرنده مهرآمیزترین و انسانی ترین اندیشه های زبان خود است:

-کسی که دروغگو و شرور است را دوست نباش... کسی که اهورامزدا ستایش کند، شادی و نیک روزی از آن او خواهد بود.(داریوش- بیستون)

-بخواست اهورامزدا... این کشور از دشمن نمی هراسد، اهورامزدا این کشور را بپایاد از دشمن، از خشکسالی و از دروغ به این کشور نیاید نه دشمن، نه خشکسالی، نه دروغ... این را من از اهورامزدا خواهانم. اهورامزدا شادی بیکران بر این کشور ارزانی دارد.(داریوش-تخت جمشید).

بقیه در ادامه مطلب

در تخت جمشيد مکانی هست که در بامداد نخستين روز فروردين ماه ، هنگام بر آمدن آفتاب از پشت "کوه مهر" نخستين پرتو خورشيد از روزنی يا شکافی به درون تالار و مکان ثابت نشان داری به طرزی مخصوص می‌تابد که همه ساله بتوان از روی آن ، طرز تابش نور يا پرتو خورشيد را رصد و اندازه گيری کرده ، موقع صحيح چنين روزی را دوباره تعيين و اعلام داشت. خوشبختانه امروزه با شناختی که از ساختمان ها و کاخ ها و تالارهای تخت جمشيد در دست داريم، برای يافتن چنين محل و موقعی ، به جستجوی فراوان نياز نخواهيم داشت.

در کهن‌ترين بخش صفحه تخت جمشيد در آنجا که نخستين ساختمان در حدود سال 518 پيش از ميلاد به دستور داريوش پی افکنده شده است و اکنون کاخ مرکزی ، تالار تخت ، تالار شورا يا تالار سه دروازه خوانده می‌شود، محل و نشانه انجام گرفتن چند رصد و اندازه گيری موجود و پا بر جاست و يک يادگار دانشی بس گران بها برای ما ايرانيان به شمار می‌رود. در ميان تالار اين کاخ در وسط چهار ستون ، تخته سنگی به شکل مکعب کشف گرديده که بر روی آن در وسط مربع ، يک دايره کوچک و سه خط کنده شده است. هرتسفلد کاشف اين سنگ آن را "سنگ اندازه گيری" ناميده و بيش از اين سخنی درباره آن نگفته است.

ولی پس از او نيز که مطالعات فراوانی درباره تخت جمشيد و آثار آن انجام گرفته است، با افسوس بايد گفت که از سوی باستان شناسان و ستاره شناسان و دانشمندان به اين "نشان سنگ" با ديده دانشی نگريسته نشده است و کسانی نيز نينديشيده گفته و نوشته‌اند که اين سنگ با نشانه و خطوطی که بر روی آن کنده شده است برای تعيين "محور" (آکس) ساختمان های تخت جمشيد پديد آورده شده است، زيرا همه ديوارها و ستون ها و جزرها در امتداد خط های روی اين سنگ ساخته شده‌اند...

برروی ادامه کلیک کنید ...

بقیه در ادامه مطلب